2016-11-28 22:45
 Oceń wpis
   

Stawki podatkowe i opłat lokalnych w 2017 r. w Gminie Kobylanka nie ulegną podwyższeniu, tym samym zachowano w Gminie dotychczasową politykę, utrzymującą stabilny stan finansowania budżetu. Jak ważnym źródłem środków pieniężnych dla zapewnienia realizacji zadań Gminy są dochody własne świadczy to, iż stanowią one w porywach do 75% ogółu dochodów. Siłą rzeczy zatem są bazową do konstrukcji planów budżetowych na rok przyszły, stąd spóźnienie w pracach nad nimi samymi, spowodowane również skomplikowaną sytuacją w zakresie planowania wieloletnich programów inwestycyjnych Gminy.

 Informator podatnika

Przy okazji konstrukcji stawek, szczególnie w zakresie tak przedyskutowanego w roku bieżącym podatku od nieruchomości (z racji przeprowadzanej przez Starostę Stargardzkiego modernizacji powiatowej ewidencji gruntów i budynków), kusząca dla niewielu była okazja do ich obniżenia, w imię szeroko pojętego dobra publicznego. Ile w tych zamiarach rzeczywistej troski o dobro rodzin, a ile populistycznych przesłanek, bez refleksji nad właściwym kształtem systemu podatkowego w Gminie, odpowiadającym tradycyjnym i elementarnym zasadom przyzwoitości społecznej - pokaże przyszłość.

Dodać trzeba, że w sytuacji Gminy Kobylanka - notorycznego płatnika "janosikowego", powodowanie skutków obniżenia górnych stawek podatków o ponad 620 tys.zł skutkowałoby prawie jednakowym zwrotem przez Gminę środków do Skarbu Państwa w następnym roku budżetowym. Z kolei pozostawienie tych środków w kieszeni każdego z niemal pięciu tysięcy mieszkańców Gminy i setek firm, w skali roku byłoby dla nich znikome.

Informator podatnika na rok 2017

Tagi: Gmina Kobylanka, podatki i opłaty lokalne, Stawki podatkowe


2016-11-12 12:50
 Oceń wpis
   

Sprzeciw praktyków budzą zwyczajowo i pobieżnie stosowane interpretacje przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (t.j Dz. U. z 2016 r. poz. 191, 298, 904), w zakresie określonym w art. 28 i 32, w szczególności dotyczącym możliwości przekazywania dotacji dla stowarzyszeń ochotniczych straży pożarnych na realizację wypłat ekwiwalentów, o których mowa w art. 28 ust. 1 Ustawy.

Jednostki samorządu terytorialnego wykonują zadania zapisane m.in. w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 446) - w zakresie porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego. Szereg działań w związku z tymi zadaniami gminy wykonują przy pomocy funkcjonujących na ich obszarze ochotniczych straży pożarnych. Z uwagi na swój szczególny status, zarówno na podstawie przepisów Ustawy jak również ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (art. 4 ust. 1 pkt 20) (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 239, 395), stowarzyszenia ochotniczych straży pożarnych upoważnione są do realizacji zadań zlecanych przez jednostki samorządu terytorialnego i przez nie dotowanych. Finansowanie tych zadań w formie dotacji dla OSP usprawnia działanie zarówno jednostek bezpośrednio utrzymujących gotowość bojową, jak i samych urzędów gmin, wykonujących zadania w imieniu gminy.

W związku z realizacją zadań w zakresie ochrony przeciwpożarowej przez ochotnicze straże pożarne, gmina na podstawie art. 32 Ustawy obowiązana jest pokrywać koszty ich wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej, jak również zapewnić członkom ochotniczej straży pożarnej bezpłatne umundurowanie, ubezpieczenie oraz okresowe badania lekarskie, o których mowa w art. 28 ust. 6 Ustawy. W tym kontekście, Jednostki samorządu terytorialnego mogą przekazywać ochotniczym strażom pożarnym środki pieniężne w formie dotacji. Gmina również na podstawie art. 28 ust. 2 Ustawy ponosi koszty ekwiwalentów, wypłacanych członkom ochotniczych straży pożarnych za każdą godzinę udziału w działaniu ratowniczym lub szkoleniu pożarniczym.

Przepis art. 28 Ustawy traktuje o wypłacie należnego członkom OSP ekwiwalentu z budżetu. Takie określenie, w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych jest nieprecyzyjne i rodzi niejednoznaczność w zakresie formy finansowania. Jakkolwiek ustawodawca określił wprost dopuszczalne formy finansowania kosztów w art. 32, a więc ponoszenie kosztów z budżetu w postaci wydatków bezpośrednich (bieżących) oraz możliwość dotowania działalności OSP, to w art. 28 już nie doszło do określenia formy. Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 885, 938, 1646, z 2014 r. poz. 379, 911, 1146, 1626, 1877, z 2015 r. poz. 238, 532, 1045, 1117, 1130, 1189, 1190, 1269, 1358, 1513, 1830, 1854, 1890, 2150, z 2016 r. poz. 195 i poz.1257) w art. 39 ust. 2 określa dopuszczalne formy wydatków, sklasyfikowanych jako: dotacje i subwencje, świadczenia na rzecz osób fizycznych, wydatki bieżące jednostek budżetowych, wydatki majątkowe, obsługa długu publicznego, wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, w tym wydatki budżetu środków europejskich, środki własne Unii Europejskiej . Ustawodawca zatem wymienia katalog możliwych i zróżnicowanych w formie wydatków, nie określając ich gradacji czy różnicując wagi każdego z nich. Należy zatem dopuścić pogląd, iż w przypadku braku wyłączeń, poszczególne formy wydatków z budżetu można traktować alternatywnie, a konkretny dobór formy w realizacji zadania należy do organu wykonawczego lub stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego. Należy również podkreślić, iż dla realizacji każdego z zadań nałożonych na gminę w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym, jak też w szeregu innych ustaw, nie ma znaczenia jaką formę wydatków budżetu przyjmie się dla ich realizacji. Forma dotacji jest nieodpłatną i bezzwrotną pomocą udzielaną podmiotom zewnętrznym z budżetu, używaną powszechnie jako finansowanie lub dofinansowanie zadań realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz inne podmioty, ze środków przekazywanych przez jednostki, zaś w umowie dotacji zlecający zadanie, w tym przypadku gmina, wskazuje wprost cel wydatkowania. Dotacja w zakresie objętym Ustawą jest dotacją o charakterze celowym. Może ona zostać przyznana wyłącznie na realizację zadań określonych w Ustawie. Dodać trzeba ponadto, iż sposób wydatkowania środków publicznych z dotacji, powinien zachowywać jednorodność z wydatkami dokonywanymi wprost z budżetu zarówno pod względem zachowania przepisów art. 44 i 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych , art. 3 ust. 1 pkt 3 lit a) ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych , jak też art. 9 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych . Skoro zatem gmina może, z punktu widzenia ustawy o finansach publicznych, zlecać realizację swoich zadań podmiotom zewnętrznym, przekazując w tym celu środki dotacji, nie ma prawnych przeciwwskazań, aby w ten sposób finansować wypłaty ekwiwalentów dla członków poszczególnych OSP.

Kluczem do zrozumienia sensu dotowania i prawidłowego sposobu realizacji zadania jest dotarcie do istoty budżetowania. W toku realizacji zadań gminy organ wykonawczy w osobie wójta gminy dokonuje w sposób samodzielny i w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa sposobu w jaki dokona wydatkowania środków publicznych. Jednakże wcześniej organ stanowiący (rada gminy) poprzez stosowne upoważnienia, ustanowiwszy podział środków budżetowych, określa grupy wydatków w ramach których wójt może się poruszać. Dlatego też, każde ewentualne zwiększenie środków dotacji dla stowarzyszenia wymagać będzie w pierwszej kolejności stosownych zmian (zwiększeń) w budżecie gminy przez radę gminy (zasada uprzedniości budżetu) w grupie wydatków dotacje. Z uwagi na wspomniane mechanizmy kontroli uprzedniej, nie występuje w tym przypadku jakiekolwiek ryzyko nadużyć w wydatkowaniu środków publicznych.

Gwarancją realizacji ustawowego obowiązku wypłaty przez gminę ekwiwalentów dla członków OSP jest również sposób rozliczenia dotacji, a więc rozliczenia poniesionymi wydatkami, a nie kosztami, które z kolei w art. 32 ustawy zostały wbrew budżetowemu rozumieniu zagadnienia, ujęte nieprecyzyjnie.

Niewłaściwym jest wywodzić interpretację w zakresie prawa finansów publicznych z aktu prawnego, regulującego jedynie merytoryczny zakres działania gminy i w związku z tym zgodzić się z przekonaniem, że skoro w Ustawie określono ponoszenie przez gminę kosztów, to tym samym zawarty jest w tym określeniu zakaz zlecania określonych zadań. Takie ujęcie zagadnienia należy uznać za interpretację rozszerzającą niedopuszczalną w praktyce stosowania finansów publicznych. Tym zapewne kierował się ustawodawca, dokonując zmian w Ustawie w dniu 25 lipca 2008 r., poprzez umożliwienie dotowania OSP przez gminę. Zmiana ta jednak jedynie udogodniła finansowanie w formie dotacji, wskutek umożliwienia zawarcia umów z OSP wprost z Ustawy, nie zaś jak do tamtej pory, na podstawie na przykład przepisów ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Z kolei oprócz dotacji na realizację zleconych zadań,istnieją w rzeczywistości budżetowej dotacje na pokrycie kosztów działalności, w żaden sposób nie wykluczające możliwości dotowania ochotniczych straży pożarnych. Potwierdza to brzmienie art. 32 ust. 3b.

Prześledźmy w tym celu chronologię zmian przedmiotowych przepisów Ustawy. Po pierwsze oba analizowane przepisy znajdują się od początku funkcjonowania w innych jednostkach redakcyjnych [Rozdział 5 - Uprawnienia strażaków jednostek ochrony przeciwpożarowej i członków ochotniczych straży pożarnych oraz Rozdział 6 - Świadczenia rzeczowe i finansowe], co nie wyklucza ich komplementarności, a raczej podkreśla inny sposób przedstawienia idei finansowania przedmiotowych zadań. U zarania, tzn. w art. 28 jej tekstu pierwotnego ustawodawca określił prawo członków OSP do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu uczestniczenia w działaniu ratowniczym lub szkoleniu pożarniczym. Już od 1991 r. artykuł ten wskazywał budżet gminy jako płatnika ekwiwalentu. Kwestie finansowania regulowano również w art. 32 ust. 2 Ustawy z 1991 r., cyt.: Koszty utrzymania, wyposażenia i zapewnienia gotowości bojowej ochotniczej straży pożarnej ponosi gmina. Ma to znaczenie dla zrozumienia idei zawartej w Ustawie, dzięki której dotrzeć można do zamysłu ustawodawcy w kwestii zbudowania systemu finansowania zadań w zakresie ochrony przeciwpożarowej. W kolejnych nowelizacjach Ustawy dokonywano zmian obu wymienionych artykułów, w tym zmian dotyczących finansowania. W zakresie podlegającym art. 28 Ustawy dokonano ich szeregu, jednak w każdym stanie prawnym ekwiwalenty wypłacane miały być z budżetu gminy. Z kolei w art. 32 jako podmiot ponoszący koszty utrzymania, wyposażenia i zapewnienia gotowości bojowej ochotniczej straży pożarnej wskazał gminę. Już w tekście pierwotnym Ustawy z 1991 r., na co należy zwrócić uwagę w kontekście niniejszego wystąpienia, ustawodawca nie zróżnicował źródeł finansowania przedmiotowych kosztów. W art. 28 określił źródło finansowania ekwiwalentów, zaś w art. 32 zakres finansowania ochrony przeciwpożarowej. Sens obu analizowanych przepisów (art. 28 i art. 32) nie został utracony w wyniku kolejnych nowelizacji Ustawy , z czego charakter ekwiwalentu jako wydatków ze środków publicznych mieści się w zakresie określonym w art. 32 Ustawy . Natomiast możliwość przekazywania środków pieniężnych w postaci dotacji dla OSP wprowadzono nowelizacją przepisu dopiero w 2008 r. . W opinii do projektu ustawy autorstwa Biura Analiz Sejmowych brak jest jednak obszernego omówienia tej zmiany, co świadczy o mało znaczącym jej charakterze, a z pozytywnego stanowiska Rządu do zmian art. 32 ust. 3b Ustawy wynika, że intencją było umożliwienie udzielenia dotacji, nie zaś zróżnicowanie formy finansowania kosztów lub ekwiwalentów. Ustawodawca bowiem, wychodząc naprzeciw zmieniającej się rzeczywistości i rosnącej roli organizacji pozarządowych, doprecyzował jedynie formę finansowania, dopuszczając dotowanie wprost z Ustawy, co rzeczywiście pozwoliło na pominięcie rozwiązań na gruncie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie i przy tym ominięcie wielu zbytecznych formalności przy już funkcjonującym dotowaniu OSP w gminach. Nie było zatem zamysłem ustawodawcy, wykluczenia z możliwości dotowania OSP z przeznaczeniem na wypłatę ekwiwalentów. W związku z tym nie można rozumieć przepisów art. 28 Ustawy w oderwaniu od przepisów art. 32, czyli nie można negować możliwości dotowania w tym sensie zlecania wypłat ekwiwalentów macierzystym jednostkom każdego z członków OSP. Skoro bowiem u zarania ustawodawca nie zdefiniował jednorodnie treści w obu analizowanych przepisów, tzn., posługując się ogólnym określeniem wypłacany z budżetu gminy uznawał zapewne, iż w tym miejscu nie ma to istotnego znaczenia, w przeciwieństwie do tego, co było jego zamiarem, czyli określenie źródła finansowania, czy też zakresu kosztów ponoszonych przez gminę.

Wieloletnie doświadczenie w gospodarce finansowej podpowiada, że pojawiające się w przestrzeni publicznej interpretacje, kierują codzienną praktykę funkcjonowania sfery budżetowej w kierunku zbytniego skomplikowania i oddalenia od obywatela. Nie można pomijać aspektu praktycznego całej sprawy, bowiem wypłata ekwiwalentów bezpośrednio przez macierzystą jednostkę OSP zamiast przez urząd gminy, niesie za sobą znaczne uproszczenie dla członków ochotniczych straży pożarnych, dla urzędów zaś uniknięcie mnożenia procedur, zaś weryfikacja należnych świadczeń przez jednostki OSP jest argumentem dla zachowania celowości i racjonalności wydatkowania.

Nadto należy stwierdzić, iż wydatek w postaci dotacji (na wypłatę ekwiwalentów dla członków ochotniczych straży pożarnych) przybiera jedynie inną formę, dopuszczoną stosownymi przepisami, natomiast nie stanowi o zmianie źródła finansowania, ani zakresu kosztów, które gmina obowiązana jest pokrywać w związku z zadaniami w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

Tagi: finanse publiczne, dotacje, Gmina Kobylanka, Ochotnicze Straże Pożarne, ekwiwalenty